Прачытаў кнігу Е. Гіббона “Гісторыя ўпаду і краху Ρымскай імперыі”. Даведаўся пра яе з апісання “Фундамента”. Айзек Азімаў напісаў сваю новую пад упраўленнем гэтай гістарычнай кнігі.
Таму я рашыў, што перша прочытаю пра ўпад Ρымскай імперыі, а потым — фантастыку.
У агулным мне падабаецца гісторыя. Таму я лічыў, што даправлюся і атрымаю новыя веды.
Кніга падабалася. Ацэнка 8 з 10. Цяжка чыталіся раздзёлы пра паходжанне хрысціянства. Але аказваецца, яны моцна паштурхнулі грамадзянскае грамадзянства XVIII стагоддзя пасля публікацыі ў Англіі. І сам аўтар не проста так дадotsa да гэтай тэмы, бо ў моладзі зьмяніў пратэстанцізам на каталіказм, за што бацька адпраўuiu яго ў Лазанну на «выпраўленне» поглядаў на веру.
З асноўных пунктаў, якія пашырылі маю ведамасць пра гібель Ρымскай імперыі:
- Подзел імперыі на 2 часткі (Заходнюю і Усходнюю) з 2 цэзарамі і 2 аўгустамі ў кожнай. Прычына — вялікая пацягнутасць мяж і мацненне зьнешніх ворогаў.
- Канстанцін і прыняцце хрысціянства імператарамі і ўладамі.
- Страта «ідэі і выры» у Ρымскую імперыю (рэспубліку) насельніцтва. Не было ужо стымула і патрыятызму у грамадзян іарыстакратыі.
- Варывары перасталі быць «варывары» ў разуменні рымаян. Яны السلжылі ў арміі і перанялі звычайы рымаян. Позней і хрысціянскую веру.
- Скакладны кіраўнічы апарат і высокія податкі.
- Немагчымасць супраціўляцца новым прыязджачым з ўсходу — хуннам.
Далёй падрабязна вучу Візантыёскую эпоху, і ў суме з «Повнай гісторыя ісламу» Папова, прачытанай у мінулым годзе, будзе досыць добрая база ведаў.